Είναι το σταθερό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να εμφανιστεί αυτό που δυσκολεύει, αυτό που μπερδεύει, αυτό που ζητά χώρο για να ειπωθεί.
Το σύμβολο σχηματίζεται σαν το γράμμα Ψ — το σύμβολο της Ψυχολογίας — και παραπέμπει συνειρμικά σε δύο κλαδιά ή και δύο χέρια που ορίζουν ένα πλαίσιο.
Δεν σηκώνουν το βάρος για τον άλλον ούτε το εξαφανίζουν δια μαγείας. Όμως, μέσα στο ψυχοθεραπευτικό δωμάτιο το βάρος μπορεί να κρατηθεί, να παρατηρηθεί και σταδιακά να αποκτήσει νόημα.
Τότε κάτι γαληνεύει και ανοίγουν νέοι ορίζοντες,κάτι ανθίζει.
Η ψυχοθεραπεία δεν είναι μια διαδικασία όπου κάποιος διορθώνει κάποιον άλλον. Είναι μια σχέση. Ένας χώρος συνάντησης όπου μπορεί να υπάρξει σκέψη, συναίσθημα, αμφιβολία, σιωπή. Ένας χώρος όπου δεν χρειάζεται να γνωρίζει το θεραπευόμενο άτομο εκ των προτέρων τι θα πει. Το σημείο στήριξης λειτουργεί ως σταθερά μέσα στη διαδικασία της αλλαγής.
Δεν κάνει τη δουλειά για τον άλλο – της επιτρέπει να συμβεί. Καθώς ένα άτομο μετακινείται ή δοκιμάζει νέους τρόπους να (συν)υπάρχει, χάνει ενίοτε την ισορροπία του.
Το σημείο στήριξης παραμένει ανάμεσα στην πτώση και την επαναφορά, ανάμεσα σε αυτό που αποδομείται και σε αυτό που (συν)διαμορφώνεται.